RUGSCHOOL - RUGHYGIENE - RUGKLACHTEN VOORKOMEN - HEFFEN EN TILLEN - VOORKOMEN VAN FYSIEKE OVERBELASTINGSLETSELS

Op een bepaald ogenblik schoten de rugscholen uit de grond; toch een rare naam : een rug kan je immers niet naar school sturen. Mocht dat dan toch al kunnen, dan is dit eigenlijk een slecht idee: de rug is een zeer slechte leerling, eigenlijk is hij dom.

Een homunculus is een representatie van lichaamsdelen in de motorische en sensorische cortex van de hersenen. Door middel van deze representaties is het mogelijk om onderscheid te maken tussen de verschillende hersendelen, bijvoorbeeld zodat je alle vingers los kunt aansturen, of zodat je weet dat je voeten op de grond staan.

Het gedeelte van de cortex dat wordt toegewezen aan een bepaalt lichaamsdeel is afhankelijk van de mate waarin dit deel gebruikt wordt. Zo zijn de vingertoppen in de sensorische gebieden veel groter dan de armen, omdat ze vaak worden gebruikt om kleine details te voelen. De romp of rug is zowel in de sensorische als motorische cortex slechts minimaal vertegenwoordigd. Hij is dan ook relatief ongevoelig en toch niet zo een grote bewegingsmogelijkheden in staat. Daarom is het rugschool dus een slechte benaming. Men spreekt beter over het aanleren van goede principes en praktijken voor een correcte rughygiëne.

Hygiëne is een verzamelnaam voor alle handelingen en handelingswijzen die ervoor zorgen dat mensen gezond blijven door ziekteverwekkers uit de buurt te houden. Het woord is afkomstig van het Griekse woord Hygiëne; zij was in de Griekse mythologie de godin van de gezondheid en reinheid.

Rughygiëne impliceert dus een geheel van goede werkhoudingen en technieken, maar ook kennis van alle ergonomische aspecten die te maken hebben met het dagelijks leven : staan, lopen, zitten, liggen, bewegen, sport beoefenen, gezonde voeding, …

Vandaar ook dat de veel gebruikte terminologie “heffen en tillen” eigenlijk voorbij gestreefd is. Heffen is bovendien zwaar geladen en doet meer denken aan het trainen van gewichtheffers, wat niet de bedoeling kan zijn. Tillen is dan weer iets lichter, maar dekt dan weer niet volledig de lading : men moet niet alleen kunnen tillen, maar ook neerplaatsen, transporteren, verschuiven, … De zogenaamde tiltechnieken zijn dus zeker niet zalig makend. Bovendien is er ook meer - hoewel een zeer frequent voorkomend fenomeen - dan rugklachten voorkomen.

 

De mens moet in zijn geheel beschermd worden. Zijn bewegingsstelsel (beenderen, gewrichten, pezen, spieren, …) is kwetsbaar en vaak onderhevig aan zware fysieke belasting. Het is juist deze laatste die moet gereduceerd worden.

De aanpak van fysieke belasting is veelomvattend en dus ook meer dan alleen het “aanleren van technieken”. Dit is trouwens vrij onrealistisch. Men moet veeleer uitgaan van basisprincipes, inzichten in natuurlijke bewegingen en verplaatsingen, om op deze manier het bewegen te faciliteren. Daarnaast is er ook de ergonomische benadering die moet zorgen voor een aanpassing van de omgevingsfactoren, werkomstandigheden, werkorganisatie, … individuele factoren.

Alleen op die manier kan men de problematiek van overbelastingsletsels enigszins kordaat aanpakken. Maar vaak is er een lange weg te gaan. Dit heeft ook ERGOTEAM ervaren in zijn jarenlange bekommernis om de “preventie van rugklachten”. Wij zijn gelukkig gegroeid van een “gewichtheffersclubje” tot een volwaardige partner in het voorkomen van overbelastingsletsels.

Eric DANEELS, Managing Director

09-230 59 40